Ik lees net het artikel en ben het er helemaal mee eens. Ik wil wel graag even kort reageren op de reactie van Diane. Natuurlijk is het geen misdaad om voor een baas te werken. Als je gelukkig bent in jouw situatie is daar niets op aan te merken. Wel vind ik de vraag ''Hoe ziet u de wereld als een ieder op die manier denkt?'' een typisch verdedigend argument om vooral maar niet uit de comfortzone te hoeven stappen. En nogmaals, dat is prima. Er zullen altijd mensen zijn die blijven werken voor een baas omdat ze niet weten dat er ook andere manieren zijn. Waarmee jouw vraag teniet wordt gedaan.
De reden dat ik reageer is de volgende. Ik denk te merken aan jouw vraag dat je jouw eigen situatie wilt verdedigen. En dus denk ik dat je, diep van binnen, wel naar de vrijheid verlangt waar het uiteindelijk om draait. Rijkdom verschaft vrijheid. In plaats van te werken voor een baas kun je zelf jouw (korte) tijd in dit leven indelen. En als je nu werkt doet waar je passie in ligt, dan blijf je lekker werken. Maar het ''moeten'' werken is er vanaf, en dat is toch heerlijk? Ik wil je vragen om het boek ''Rijke pa, arme pa'' van Robert Kiyosaki te lezen, evenals ''Het miljonairsbrein ontrafeld'' van T. Harv Eker. Deze boeken geven je totaal nieuwe inzichten waarvan ik denk, dat als je ze eenmaal gelezen hebt, je een rijker (geestelijk en financieel) kan leiden. Succes! Groet, Patrick
Ik ben het helemaal eens met dit artikel. De omgeving redeneert vanuit een gemakzuchtige houding: je uren kloppen bij een baas en klaar is Kees! Ze willen je "behoeden" voor de sores die een eigen bedrijf met zich meebrengt. En als het je dan ook nog eens, door hard te werken in je eigen bedrijf, finacieel voor de wind gaat zijn ze nog jaloers ook! Ria.
Ik ben het niet met u eens. Hoe ziet u de wereld als een ieder op die manier denkt? Iedereen een eigen bedrijf en niemand die voor je werkt? It's not a crime to work for a boss. - Diane
Note: Als U echter denkt; “Niet waar”, dan klopt dat ook! Het is de persoonlijke beslissing waar JIJ bij wilt horen en waar JIJ tevreden mee bent. - Henk
Naar mijn mening, klopt over het geheel genomen, het als omschrevene, in het onderhavige artikel wel degelijk. De "voorbeeldfunktie" waarbinnen ouders, maar alsook de verdere familie funktioneren, voor kinderen van grote invloedt kunnen zijn, beinvloeden wel degelijk, de te maken keuzes door de kinderen...
Sterker nog, zelfs vanuit het onderwijs, werd dit in vroeger dagen, nog in hoge mate gevoedt, en dus ook daarmede, in standgehouden, middels de maatschappelijke achtergrondt van de familie, in mede overweging genomen, m.b.t. een te volgen, c.q. een uit te brengen studieadvies, aan de kinderen hiervan, door het hoofd van de lagere school. Een dergelijke "schiftting" vond dus, op dat niveau al plaats, i.z. "klassetoekenning" i.c.m. studieadvies, soms ook los van de studieresultaten.Het ander effect, vindt overigens ook nog plaats, ouders en verdere familie, redenerend vanuit hun eigen niveau,(c.q. perspectief) bepalen hierdoor in hoge mate, los van enige intelligentie (c.q. talenten) bij de kinderen aanwezig, in hoeverre zij mogen "kijken", en er of "eigen" keuzes aan mogen verbinden, m.b.t. hun toekomst.
Ook hoger opgeleidde ouders, bepalen eveneens, mede het "blikveld" van de kinderen, welke door een hogere opleiding, wel wat ruimer wordt.
Desalniettemin, zowel in de arbeidersklasse, alsook de middenklasse, (en hoger) bestond er niet altijd, enige "beleidsvrijheid", voor de te maken keuzes, in het leven van de kinderen. Het onderscheid, uitte zich voornamelijk, in het onderwijsniveau.
Wenst men zich als kind echter, allerlei vormen van deze "natuurljke selectie" te "doorbreken", danwel zich ervan te "ontdoen", dan komt het mij voor, dat men het zelfs hedentendage nog, in deze z.g.n "moderne tijden", men het op genoemde punten, nog behoorlijk moeilijk kan hebben.
Immers, met wat van generatie op generatie, "er in gebakken zit", laat zich niet 1,2,3, van enige invloedt "ontmaskeren", danwel "slijtten".... Niet alleen, een opleidingsniveau is (mede-)bepalend, maar ook hoe de ouders zelf, ooit zijn opgevoedt, en hun mate van bereidheid, diepgewortelde (familie-)dogma's uit het verleden, middels de opvoeding van hun kinderen, te willen doorbreken. Dhr.J.H.Troost
|