|
|
|
|
|
Dood gaan.
Ontslagen worden door je eigen lichaam?
|
Veel mensen vinden dood gaan een onderwerp waar ze liever niet bij stil willen staan. Ik stel vaak de vraag; “Ken jij iemand die 100 jaar wil worden?”
De top drie antwoorden;
1). Dat wil toch iedereen.
2). Dat wil ik.
3). Ik wil geen 100 jaar worden.
Als je net als ik zeer actief met gezondheid preventie bezig bent dan is het stellen van een onverwachte vraag wel een leuke sport. Een gesprek begin ik met; “Mag ik je eens iets vragen?” En dan komt de vraag; “Ken jij iemand die 100 jaar wil worden?”
Een heel enkele keer wordt die beantwoord met; “Hoezo?” Dan weet ik gelijk dat ik te maken heb met iemand die niet ‘open minded’ is. Met dit “Hoezo” zegt die persoon wellicht; “Wat moet je van mij”.
Met antwoord nummer drie; “IK wil geen honderd jaar worden”, is het mijn beurt om te antwoorden met; “Hoezo?” De antwoorden verbazen mij niet. “Op die leeftijd zijn er weinig van mijn vrienden over”. Mijn antwoord is dan; “Wat is er mis om nieuwe vrienden te maken, toen je op de wereld kwam kon je toch ook niemand?” – of – Het antwoord is; “Als ik zo eens om mij heen kijk wat er allemaal in de wereld gebeurd dan weet ik nog niet of ik 100 jaar wil worden”. Als je echter de geschiedenisboeken doorleest dan is de wereld nog nooit een ideale verblijfplaats geweest en toch zijn er in alle tijden mensen geweest die gelukkig waren. Je begrijpt dat als je een positieve levenshouding hebt net al ik dat in beide gevallen wij geen goede ‘match’ zijn om een lang gesprek aan te gaan.
Antwoord nummer twee; “Ik wil wel 100 jaar worden”, dat opent deuren. “Ik stel dan vaak de vraag; “En wat doe je daaraan om dat te gaan bereiken”. Oeps, daar worden toch veel mensen stil van om even na te denken. Hier kom ik zo nog even op terug.
Antwoord drie; “Iedereen wil toch 100 jaar worden”’ dat is eigenlijk het leukste antwoord. “O ja waarom denk je dat iedereen dat wil?” In het antwoord komt dan vaak het woord gezondheid voor wat voor mij een inkoppertje is. “Zouden rokers ook allemaal hopen dat zij die uiterst zeldzame opa worden die de honderd heeft gehaald?” Het gesprek kan vervolgens alle kanten in gaan – of – het wordt gauw afgekapt omdat de vraagstelling toch te moeilijk is – of – te confronterend.
Hoe denk ik erover?
Als je al meer op de website hebt gelezen dan zal het antwoord je niet verrassen. Veel interessanter is het echter te horen hoe jij erover denkt. Ik wil dus je reactie uitlokken.
Ik denk dat de consumenten in de Westerse landen gehersenspoeld zijn door zowel de farmaceutische industrie en hun aanhang van dokters die mensen laten denken dat gezondheid in een pilletje zit. (lees miljarden omzet per dag) Ik ben van mening dat veel mensen de verantwoording voor hun eigen gezondheid – bewust of onbewust - uit handen geven aan de dokter. Ik ben ook van mening dat de voedingsindustrie de handlangers zijn van de farmaceutische 'ziekte' industrie. Zij zorgen er immers voor dat hun kunstmatig geproduceerde producten die de naam ‘voeding’ niet eens waardig zijn bol staan van de lichaamsvreemde chemische stoffen die onze gezondheid stelselmatig ondermijnen. 75 procent heeft daarom vitamine gebrek en 99,5% mineralen gebrek. (Dat is niet mijn mening maar een feit dat steeds weer naar voren komt bij testen) Ik denk ook dat vele mensen hun genot dat ze op dit moment krijgen uit slechte leefgewoontes laten zegevieren boven de gedachte dat dit wel eens funest zou kunnen zijn voor de gezondheid op de lange termijn. Veel mensen blijven dan ook de waarschuwingen die hun lichaam uitzend negeren. Ze beginnen met pijn te onderdrukken met een medicijn zonder daarmee de noodzaak te erkennen dat pijn aangeeft dat je leefstijl dringend bijgesteld dient te worden. Ik denk dan ook dat veel mensen die maar door blijven gaan en door blijven gaan uiteindelijk te horen krijgen van hun eigen lichaam; “Onze wegen gaan hier scheiden, ik kan niet meer functioneren met de brandstof die je mij al die jaren hebt aangeboden” Ik denk dat dood gaan in (TE) VEEL gevallen niet meer is als ontslagen worden door je eigen lichaam.
- Henk Mutsaers
|
|
|
| > Uw reactie |
Ik denk, dat als je je goed in je vel voelt zitten, dat je dan wel 100 wil worden. Een tijdje terug, kreeg ik naar mijn smaak teveel medicijnen tegen diabetes 2. Omdat ik daar boos om werd heb ik bij Google ingetikt WAAROM GAAN DIABETICI DIE GEEN MEDICIJNEN GEBRUIKEN NIET DOOD. Daarop kreeg ik een uitgebreid verslag over Aspartaam. Ik schrok me het lebbes, want door mijn Dietist werden de optimel artikelen aangeprezen en canderel mocht ook gebruikt worden. En laat daar nou allemaal Aspartaam in zitten! Daarover heb ik met mijn huisarts een gesprek gehad, wat nogal indringend verliep. Uiteindelijk heb ik dit (voor mij te moeilijke onderwerp) bij Trosradar neergelegd. Want de dokter kon er niks mee. En op het gebruik van Aspartaam ligt een loodzwaar apparaat, nl. Politiek, geld en de domme logge maatschappij. Daar kan mijn huisarts ook niks aan doen en ik dus zeker niet. Ik heb uiteindelijk besloten om deze wetenschap dan maar voor mezelf te houden en er verder geen drukte over te maken. Anders wordt mijn huisarts helemaal gek van mij. En ik vind hem een lieve man, dus dat wil ik hem niet aandoen. Ik vertel het wel aan iedereen in mijn buurt die het maar wil horen. Aspartaam is slecht! Nu ik zelf geen aspartaam meer gebruik, voel ik mij stukken beter, geen diarree meer en ook veel fitter. Nu wil ik dus wel weer 100 jaar worden. Ik ben nu 75. Mijn moeder leeft nog en is 100 jaar geworden in mei 2007. En zij heeft ook ouderdomsdiabetes! Helaas is zij dement (zegt men). Misschien word ik wel 100 zonder dement te worden. Ik hoop het want de wereld (de natuur en alles wat daarbij hoort) is prachtig en het leven is waard om geleefd te worden. Dat wil ik wel even aan U kwijt. Ik ben ook heel erg blij dat ik U op deze webside heb ontmoet. Kan ik eindelijk eens zeggen, hoe ik erover denk. Vriendelijk bedankt dus voor de gelegenheid. Groetjes van Stella Reijnders.
Ik kan me in dit artikel ook helemaal terugvinden. Sommige mensen willen echt niet 100 jaar en meer worden. Vooral ouderdomskwaaltjes spelen hierbij een grote rol op oudere leeftijd. MAAR wat als je hier iets kan tegen doen ? Wat als er een preventief middel bestaat ? En ja hoor, dergelijke preventie is zeker en vast mogelijk.Mensen moeten er voor openstaan, een open mind hebben, en zelf een beetje op onderzoek gaan naar wat mogelijkheid is. Voedingssupplementen, maar dan ook wel kwaliteitsvolle, zijn de weg die leiden tot een lang en gezond leven. Maar voedingssupplementen zijn slechts de eerste stap. Want wat voor zin heeft het om deze in te nemen, terwijl we dagelijkse gebruik maken van tandpasta, shampoo, scheerzeep, cosmetica, gezichtscrèmes, enz. waar potentieel gevaarlijke stoffen in zitten? Deze stoffen worden ook in ons lichaam opgenomen waar ze zich verspreiden (groot deel toch) in onze cellen. Wat we innemen is van groot belang, en wat we op ons 'smeren' is dat ook. Op naar de 100 jaar! Vincent
...... hier uw reactie? |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
